Forma i treść

We współczesnym życiu używamy dwóch rodzajów biletów wizytowych: prywatnych i urzędowych. Róż­nią się one formatem, rodzajem czcionki i treścią. For­mat biletów zmienia się pod wpływem mody, można jednak przyjąć, że obecnie wizytówki prywatne mają najczęściej wymiar 9X5,5 cm, a urzędowe 10X6 cm, są więc nieco większe. Bilety prywatne są często dru­kowane kursywą, mogą zawierać, poza imieniem i na­zwiskiem, dodatkowe informacje ? tytuł naukowy i służbowy, adres domowy i numer telefonu. Nie jest to jednak konieczne, zwłaszcza że nie zawsze wygod­nie jest podawać prywatny adres. Jeśli jednak decydu­jemy się na podanie dodatkowych informacji, poza tytułem naukowym i służbowym, umieszczamy je u dołu, po prawej stronie lub symetrycznie po obu stro­nach.

Międzynarodowe statystyki podają, że coraz mniej ludzi zamawia prywatne bilety. Jedynie przedstawi­ciele starszego pokolenia posługują się nimi, natomiast młodzi ludzie używają najczęściej biletów urzędowych zarówno w stosunkach służbowych, jak i prywatnych.

Bilety urzędowe z zasady mają druk prosty ? łat­wy do szybkiego odczytania ? i zawierają: imię i na­zwisko, tytuł naukowy, stanowisko, nazwę urzędu, adres, numer telefonu oraz numer teleksu. Niektórzy poszerzają te dane, dodając adres prywatny i numer telefonu. W przypadku podania tych wszystkich in­formacji adres urzędowy umieszcza się u dołu, po prawej stronie, prywatny zaś po lewej. Wydaje się jednak, że podanie na bilecie urzędowym prywatnego adresu i numeru telefonu nie ma uzasadnienia. W mia­rę potrzeby informacje te mogą być dopisane ręcz­nie. Bilety wizytowe naczelnych dyrektorów i kierow­ników większych instytucji raczej nie powinny zawie­rać numeru telefonu.

Bilet wizytowy urzędowy stanowi pierwszą infor­mację o osobie, którą się poznało, oraz o instytucji, którą ta osoba reprezentuje.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.