Której funkcji czasu wolnego należy się pierwszeństwo?

W trakcie analizy trzech przedstawionych funkcji czasu wolnego powstaje pytanie, która z nich jest naj­ważniejsza i zasługuje na preferowanie. Zdania w tej sprawie są podzielone. Jedni uważają, że regeneracja sił pracownika jest sprawą wielce ważną, bo umożli­wia podniesienie wydajności pracy. Według innych na­tomiast na pierwszy plan powinno się wysunąć aktyw­ne uczestnictwo w kulturze, przyczyniające się do sa­morozwoju jednostki i tym samym do lepszego wy­konywania przez nią obowiązków służbowych. Wydaje się jednak, że oba stanowiska grzeszą jednostronnością. Wszystkie trzy bowiem funkcje czasu wolnego są jed­nakowo ważne i grają określoną rolę.

Czas wolny staje się zjawiskiem obejmującym coraz większą liczbę ludzi. Stawia to przed społeczeństwem szereg problemów, które musi rozwiązać. Nie wy­starczy bowiem zapewnić ludziom posiadanie czasu wolnego, trzeba również umożliwić racjonalne jego spędzenie. Czas wolny może się stać ? jak staraliśmy się wykazać ? ważnym środkiem umożliwiającym re­generację sił fizycznych i psychicznych, narzędziem rozwoju duchowego. Ale może też prowadzić do ślepej uliczki, w której człowiek będzie gnuśnieć, prowadzić jałowy tryb życia, nie mówiąc już o możliwości wej­ścia na drogę prowadzącą do naruszenia porządku spo­łecznego.

Upowszechnienie się czasu wolnego wymaga od nas zatem znacznie lepszego wykorzystania i podniesienia na wyższy poziom pracy domów wczasowych, świetlic, domów kultury i innych instytucji kulturalno-oświato­wych. W wielu miejscowościach mamy dobrze wypo­sażone instytucje zajmujące się upowszechnieniem kul­tury. Niekiedy jednak młodzi ludzie nie wiedzą nawet o istnieniu w pobliżu domu kultury, który rozwija przecież różne formy działalności- Wynika to z jednej strony z braku zainteresowań uczestnictwem w kultu­rze, a z drugiej ? co się czasami zdarza ? niedosta­tecznymi kwalifikacjami pracowników zatrudnionych w tych instytucjach. Dom kultury, świetlica i bibliote­ka ? to nie są urzędy, do których, chcąc czy nie chcąc, musimy się udać w celu załatwienia jakiejś sprawy, i dlatego pracownicy tych placówek tak powinni organi­zować swoją pracę, by młodzież i dorośli sami dla przyjemności zapełniali ich pomieszczenia.

Zadanie pracowników kulturalno-oświatowych pole­ga na wyrobieniu zainteresowań rozmaitymi formami działalności człowieka, upowszechnianiu kultury. Wy­maga to wysokich kwalifikacji i doświadczenia w współpracy i współdziałania z ludźmi. ?Udostępnienie kultury ? pisał A. Kamiński ? to czynności tech­niczne i organizacyjne, to dzieło polityków, administra­torów, architektów itp., natomiast upowszechnienie kultury ? to zadanie wychowawców, posiadających umiejętność wprowadzenia do kultury przez budzenie ?apetytów” kulturalnych, na skutek których udostęp­nione instytucje i placówki stają się oparciem dla ze­społów ludzkich pragnących realizować swoje aspira­cje kulturalne?. Właśnie, obudzić u ludzi zaintereso­wania kulturalne, nauczyć korzystania z wolnego cza­su ? to poważne zadania, które stoją przed naszym społeczeństwem.


Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.