Urzędnik ? przedłużone ramię władzy państwowej

Państwo, będąc organizacją polityczną, obejmują­cą zakresem swego działania ogół społeczeństwa za­mieszkującego określone terytorium, podejmuje wie­lostronną działalność, dążąc m.in. do podniesienia na wyższy poziom gospodarki i kultury kraju oraz za­pewnienia bezpieczeństwa i wszechstronnego rozwoju obywateli. Wymaga to utrzymania różnego rodzaju in­stytucji: gospodarczych, kulturalnych, usługowych i administracyjnych, które zaspokajają potrzeby społe­czeństwa. W instytucjach tych zatrudnieni są ludzie wykonujący rozmaite zawody, wśród których pokaźną liczbę stanowią urzędnicy: państwowi, bankowi, pocz­towi itp. Są oni powołani do: z jednej strony załat­wiania wszystkich spraw obywateli, zaspokajania ich potrzeb, a z drugiej ? utrwalania ustroju państwa \ Działalność urzędników zatem ma charakter politycz­ny. Jeśli będziemy na przykład źle potraktowani w urzędzie miasta, czyli w instytucji państwa socjali­stycznego, to powiemy o tym w domu, kolegom w pracy, sąsiadom. Problem przestanie mieć wymiar indywidualny ? nabierze charakteru społeczno-po­litycznego.

Praca w urzędzie wymaga odpowiedniego przygo­towania. Urzędnik w centrali rybnej na przykład po­winien mieć pewną wiedzę o rybach i znać zasady handlu; zajmując jakieś stanowisko w dziale socjal­nym tej czy innej instytucji ? problemy czasu wol­nego; w banku ? prawo bankowe i finansowe. Po­nadto niezbędna jest znajomość techniki pracy biuro­wej, aktualnych przepisów regulujących określone dziedziny życia. Popełnilibyśmy jednak błąd, ograni­czając przygotowanie pracowników do wyżej wymie­nionych dziedzin. Urzędnik bowiem utrzymuje bez­pośrednie kontakty z petentami, różnymi instytucja­mi, kooperantami i importerami. Stąd też jednym z elementów przygotowania zawodowego powinno być również poznanie reguł obyczajowych obowiązujących w kontaktach z ludźmi i wyrobienie odpowiednich po­staw moralnych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.