Własne mieszkanie

Mieszkanie ? ośrodek życia osobistego i rodzinnego ? zapewnia bezpieczeństwo, spokój i ciszę w codzien­nym życiu oraz umożliwia utrzymanie higieny i przy­gotowanie posiłków. W swej aktywności zawodowej ? jak już zaznaczaliśmy ? pełnimy rozmaite role spo­łeczno-zawodowe: księgowego, lekarza, nauczyciela, trenera itp. Wymaga to przestrzegania określonych sposobów zachowania się. Tymczasem we własnym mieszkaniu jesteśmy po prostu sobą, prowadzimy in­tymne życie, wolne od nakazów i zakazów przełożo­nych, robimy to, co nam się podoba. Możemy wygod­nie położyć się na kanapie i czytać książkę, możemy słuchać muzyki nadawanej przez jakąś rozgłośnię al­bo też nucić piosenkę, która akurat ?wpadła” do gło­wy. Ale i we własnym mieszkaniu, będącym miejscem codziennego wypoczynku, obowiązują pewne rygory. Nasze zachowanie się nie może przeszkadzać innym domownikom, którzy też chcą wypocząć i organizo­wać swój czas według własnych potrzeb i upodobań. Nasze postępowanie nie może też naruszać spokoju sąsiadów i zakłócać ich normalnego trybu życia, a ?styl” naszego życia nie powinien, np. swoją wulgar­nością, bałaganiarstwem i nonszalancją, zakłócać poczu­cia bezpieczeństwa, harmonii i estetyki sąsiadów. Nie trudno stąd wyciągnąć wniosek, że niezależnie od miejs­ca i sytuacji, w których się znajdujemy, obowiązują nas normy i reguły postępowania określające stosunki międzyludzkie. Nie ma bowiem osobnych zasad, które warunkują życie domowe, i osobnych, obowiązujących poza domem. Jeśli ktoś tak myśli, to popełnia duży błąd.

O jakości mieszkania decyduje nie tylko jego wiel­kość, ale i to, czy izoluje ono od innych ludzi, gwaru ulicy i umożliwia zapewnienie własnego miejsca wszy­stkim domownikom. Nie można jednak zapomnieć, że zawsze czynnikiem decydującym o jakości mieszkania jest człowiek i jego stosunek do innych ludzi. Brak wzajemnej życzliwości, ciągłe kłótnie, nieporozumienia i podejrzliwość utrudniają harmonijne współżycie nawet w najlepiej zorganizowanym mieszkaniu.

Istotnym zadaniem mieszkania jest zapewnienie wa­runków niezbędnych przy utrzymywaniu kontaktów to­warzyskich. W życiu nikt nie chce być sam. Od czasu do czasu zapraszamy więc przyjaciół i znajomych. Wy­maga to odpowiedniego urządzenia mieszkania. Gości jednak przyjmujemy kilka razy do roku. Tymczasem dzieci na co dzień powinny mieć swój kąt, gdzie od­rabiają lekcje i organizują zabawę, dorośli zaś odpo­wiednio wyposażone miejsce pracy i wypoczynku. Wzajemny stosunek tych dwóch funkcji mieszkania zależy od możliwości finansowych, stylu życia i oby­czajów.

W mieszkaniu spędzamy znaczną część swego życia, nic też dziwnego, że sposób jego urządzenia wyraża nasze dążenia, indywidualne upodobania i kulturę. W gustownie i praktycznie urządzonym mieszkaniu chęt­nie się przebywa i nikt się nie nudzi ? ani małżonko­wie, ani osoby, które ich odwiedzają. Nie znajduje tu zatem zastosowania porzekadło: ?Żeń się, przyjacie­lu, żeń, bo kawaler nudzi się wszędzie, a żonaty tylko we własnym domu”.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.