Kilka wniosków

  1. Takt ? to jedna z ważniejszych cech człowieka. Umożliwia ona bowiem ułożenie stosunków z ludźmi bez tarć, niesnasek, zatargów, ranienia uczuć innych. Człowiek taktowny potrafi znaleźć się w każdej sytua­cji; wyczuje, kiedy odejść w porę, zmienić temat rozmowy, jak Reagować, co przemilczeć a co powiedzieć lub czego nie dostrzec. Takt w poważnym stopniu de­cyduje o tym, czy człowiek czuje się dobrze w okre­ślonej grupie i czy grupie jest dobrze z nim.
  2. Takt jest ściśle związany z regułami obyczajowy­mi i normami moralnymi obowiązującymi w określo­nym społeczeństwie. Wprawdzie wywiera on duży wpływ na wytworzenie się przyjemnej atmosfery w stosunkach międzyludzkich, niemniej nie może to się odbywać w wyniku odstępstw od poszanowania takich wartości, jak np.: pracowitość, prawdomówność, słow­ność, sprawiedliwość. Inaczej mówiąc, pozytywne skut­ki taktownego zachowania się nie mogą być powodo­wane tolerowaniem nieróbstwa, celowym mijaniem się z prawdą, aprobowaniem postaw zasługujących na po­tępienie. Jeśli mamy do wyboru dwie możliwości ? zachowanie się taktowne, powodujące powstanie do­brego klimatu, albo postępowanie zgodne z normami moralnymi ? to oczywiście wybieramy tę drugą moż­liwość,
  3. Postępowanie określane mianem nietaktownego można podzielić ? biorąc pod uwagę normy moralne ? na dwie grupy. Do pierwszej zaliczymy nietakty, powodujące w jakimś stopniu dyskwalifikację moral­ną. Ilustruje to przykład rodzin spożywających wspól­ne posiłki na wczasach. Rodzice przecież wiedzieli, że dokarmianie dzieci smakołykami wywołuje rozgory­czenie u dzieci sąsiadów, a jednak nie wyciągnęli z te­go żadnych wniosków, Do drugiej grupy zaliczymy nietakty popełnione w sposób niezawiniony. Wymień­my tu takie przypadki, jak: zwracanie się w czasie rozmowy tylko do jednej osoby, chociaż rozmowa jest prowadzona w trójkę; niedopuszczenie innych do wy­rażenia własnego zdania. W tych przykładach nietak­ty zostały popełnione z powodu roztargnienia, nieuwa­gi, braku doświadczenia, niedostatecznej znajomości re­guł obyczajowych i nie podlegają ocenie moralnej.
  4. Taktowne zachowanie się w miejscu pracy i w życiu w ogóle obowiązuje wszystkich ludzi. W zakła­dzie pracy jednak taktowny sposób postępowania wi­nien charakteryzować w głównej mierze przełożonych, którzy wydają polecenia, wysłuchują sprawozdań, ustalają plany i organizują prace, oceniają ludzi. Nie­takt popełniony przez przełożonego wobec podwładne­go jest bardziej przykry niż nietakt podwładnego w stosunku do zwierzchnika. Podwładny odczuje to jako przejaw lekceważenia jego godności osobistej. Przeło­żony, mając większe doświadczenie zawodowe i życio­we, powinien być ?- w pewnych granicach? bardziej pobłażliwy dla nietaktownego zachowania się pracow­nika.

 

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.