Sześć godnych uwagi ?nie”

Nie rozpoczynamy rozmowy przed upewnieniem się, kto znajduje się przy drugim końcu drutu telefonicz­nego. Mikrofon zmienia głos.

Nie pytamy, jaki to jest numer, ale jeśli popełnimy omyłkę, pytanie powinno brzmieć: ?Czy to jest nu­mer…?”

Nie telefonujemy ustalając numer z pamięci, np. 33-54-76, a może 34-65-76. Stosując metodę prób i błę­dów naruszamy spokój innych. Upewniamy się więc, jaki jest właściwy numer i dopiero wówczas przystę­pujemy do telefonowania.

Nie zapominamy uregulować rachunku za rozmowy międzymiastowe i zagraniczne przeprowadzane z cu­dzego aparatu telefonicznego. Jeśli telefonujący jednak zapomina o tym obowiązku można mu o tym w deli­katny sposób przypomnieć.

Nie korzystamy też zbyt często z telefonu sąsiadów, bo w ten sposób naruszamy ich spokój i przeszkadza­my im w pracy.

Jeśli telefonujący utrzymuje ścisłe kontakty z oso­bą do której telefonuje, a osoby tej nie ma w domu, to domownicy nie mówią: ?X jest nieobecny, proszę za­telefonować za godzinę”. Właściwa odpowiedź będzie brzmieć: ?X jest nieobecny, przekażę, że pan telefono­wał”. O takim telefonie nie można zapomnieć.

Są to jedynie ogólne uwagi na temat tego, co moż­na a czego nie wypada podczas rozmowy telefonicz­nej. W większości tych spraw o naszej postawie decy­duje takt, liczenie się z innym człowiekiem. Telefon wykorzystywany w ten sposób jest wielkim dobro­dziejstwem cywilizacji.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.