Organizacja uroczystości

Uroczystości odbywają się według ustalonego planu, tzw. kalendarza imprez. Opracowany on jest przy współudziale dyrekcji zakładu, samorządu pracowni­czego, organizacji społeczno-politycznych i kierowni­ków domu kultury czy świetlicy.

Przystępując do organizowania imprezy, musimy przede wszystkim dokładnie określić jej myśl prze­wodnią. Może nią być pogłębienie uczuć patriotycznych, upowszechnienie postaci bohatera narodowego,, patrona zakładu pracy itp. Określenie celu umożliwia odpowiedni dobór programu. I tak na przykład w Międzynarodowym Dniu Kobiet przedstawimy portre­ty wybitnych kobiet-Polek, co umożliwi podkreślenie roli kobiety w życiu rodzinnym, społecznym, politycz­nym, naukowym.

Następne zadanie w trakcie planowania uroczystości ? to opracowanie scenariusza. Polega ono na doborze odpowiednich treści i formy, dostosowanych do cha­rakteru uroczystości, oraz na ustaleniu kolejności po­szczególnych punktów programu tak, by tworzyły one logiczną całość i w odpowiednim momencie oddziały­wały na emocjonalną sferę widza.

Uroczystość nie powinna trwać dłużej niż 1,5?2 godz. Dlatego też organizatorzy ustalając program, in­formują osoby uczestniczące w jego realizacji, ile minut przeznaczają na przykład na przemówienie, występy zespołu tanecznego i in. Zlekceważenie tej sprawy powoduje nadmierne wydłużenie się progra­mu i w efekcie osłabienie zainteresowania. Niektórzy widzowie opuszczają uroczystość jeszcze przed jej za­kończeniem.

Poza starannym przygotowaniem programu musi­my jeszcze wykonać szereg innych prac, jak np.: ude­korowanie sali i sceny, zapewnienie sprawnej obsługi szatni, nagłośnienie i wiele innych drobnych spraw, których przeoczenie lub zlekceważenie da o sobie znać w czasie uroczystości. Przygotowanie uroczystości wy­maga też dokładnego podziału zadań, aby każdy z or­ganizatorów wiedział, co do jego obowiązków należy i za co odpowiada.

Wśród problemów organizacyjnych ważne miejsce zajmuje pomysłowa, oparta na znajomości psychiki człowieka reklama, bo od niej w dużym stopniu za­leży powodzenie imprezy. Reklama ma w tym przy­padku dwa cele. Jeden z nich, to poinformowanie o imprezie, a drugi ? zachęcenie do wzięcia w niej udziału. Treść reklamowanej uroczystości może być przekazana słownie lub wizualnie w formie plakatu. Najczęściej odbywa się ona za pomocą zakładowego węzła radiowego, wywieszenia afisza lub wywieszki na tablicy ogłoszeń.

Uroczystości mają najczęściej formę akademii, któ­rych program ? według utartej opinii ? bywa dość schematyczny. Rozpoczynają się one przeważnie częś­cią oficjalną, a więc wyborem prezydium, przemówie­niami dyrektora, sekretarza KZ PZPR i innych osób. Po kilku przemówieniach następuje część artystyczna ? występują soliści, zespoły muzyczne i tancerze. Przemówienia trwają dość długo. Niektórzy uczestni­cy nie są zdolni skoncentrować uwagi przez czas dłuż­szy i podążać myślą za mówcami. Można więc uniknąć podziału na część oficjalną i artystyczną, przeplatając przemówienia występami artystów. Po przemówieniu dyrektora na przykład następuje deklamacja wiersza, następnie zabiera głos przedstawiciel władz central­nych, a po jego wystąpieniu artysta wykonuje jakąś pieśń. Z kolei wygłasza przemówienie przedstawiciel władz lokalnych, a po nim na deskach scenicznych ukazują się zespoły artystyczne. W ten sposób ułożony program jest bardziej ?strawny”, łatwiejszy do przy­jęcia, pobudza do aktywnego uczestnictwa.

Innowacje mogą i powinny pójść jeszcze w innym kierunku. Po stosunkowo krótkim przemówieniu np. dyrektora lub osoby wygłaszającej referat okolicz­nościowy może nastąpić wyświetlenie filmu albo zwie­dzenie wystawy. Przemówienie może być zastąpione spotkaniem z weteranami wojny albo z ludźmi wy­różniającymi się w pracy zawodowej i społecznej.

Zainteresowanie imprezą zwiększy się niewątpliwie, jeśli będziemy oddziaływać różnymi bodźcami: sło­wem, dźwiękiem, obrazem i światłem.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.