Ci, którzy rozkwitają jesienią

Niektórym ludziom trzeba dużo czasu na rozeznanie się w swoich zdolnościach i pełne ich rozwinięcie, więc jeśli ktoś w wieku średnim albo nawet później nie zapisał jeszcze na swoim koncie żadnych konkretnych osiągnięć, nie oznacza to wcale, że brak mu zdolności. Taka na przykład Helen Yglesias dopiero w 54. roku życia ukoń­czyła pisanie swojej pierwszej książki.

Jako nastolatka – a było to na początku wielkiego kryzysu – marzyła, że zostanie sławną pisarką; rozpoczęła nawet książkę opartą na swych młodzieńczych przeży­ciach. Reakcja starszego brata, który przeczytał rękopis, podziałała na nią niestety jak cios obuchem w głowę.

Niewiele przypominam sobie z tego, co mi powiedział, i czy w ogóle próbowałam się bronić; utkwiło mi prze­de wszystkim w pamięci oskarżenie o ?perwersję”.

?Nikogo nie zainteresują te perwersyjne głupoty, co je tu wypisujesz? Musiałabyś być geniuszem, żeby zrobić coś z tego zakalca, a ty geniuszem nie jesteś”.

Zalana łzami dziewczyna podarła rękopis na drobne ka­wałki.

Słowa starszego brata zabrzmiały w uszach Helen jak podzwonne dla jej ambicji literackich, choć – jak sama przyznaje – na prawie czterdziestoletnią bezczynność pi­sarską złożyły się też inne przyczyny. Pewnego dnia dys­kutowała o tym z pisarką Christiną Stead, która odniosła się do sprawy krótko, acz zdecydowanie:

– Przestań o tym mówić, a zacznij pisać. Po prostu usiądź i napisz tą książką. Jak to zrobić? Albo uda ci się opanować materiał za pierwszym podejściem, albo nie. Jeśli nie, zacznij od początku i próbuj dopóty, dopóki nie uznasz, że jest dobrze. Naturalnie trzeba do tego jeszcze czegoś więcej (…) ale co tu mówić o deta­lach, póki nie siądziesz za biurkiem!

Helen Yglesias powiada, że kiedy zaczęła pracować nad książką, doznała uczucia, iż ?nareszcie znalazła się w swo­im żywiole”, a gdy rzecz okazała się sukcesem, zaczęła wydawać następne. Były to dwie powieści: Family Feeling (Uczucia rodzinne) i Sweetstir (Słodki zamęt) oraz kolejne tomy wspomnień: Starting Early (Wczesny start); Anew (Od nowa), OverandLate (Przełaj i końcówka). Przynios­ły jej one wysokie uznanie – stała się cenioną pisarką.

Margaret Thatcher w wieku 53. lat, jako pierwsza ko­bieta w dziejach Wielkiej Brytanii, została premierem. Francis Chichester, mając już 64 lata, odbył samotny rejs dookoła świata szesnastometrowym jachtem. 65-letni Winston Churchill po raz pierwszy został premierem i roz­począł heroiczną walkę z III Rzeszą. Golda Meir, obejmu­jąc urząd premiera, była już po siedemdziesiątce. 75-letni Ed Delano z Kalifornii przejechał na rowerze 5 000 kilo­metrów w 33 dni, aby wziąć udział w spotkaniu koleżeń­skim swego college’u w miejscowości Worcester w stanie Massachusetts. Kardynał Angelo Roncalli w 76. roku życia został papieżem i jako Jan XXIII zapoczątkował proces ważnych przemian w Kościele katolickim. Babcia Moses zajęła się malarstwem grubo po przekroczeniu siedemdzie­siątki, a pierwszą indywidualną wystawę miała jako osoba osiemdziesięcioletnia. Gdy w czasie Konwencji Konstytu­cyjnej Stanów Zjednoczonych rozgorzały spory frakcyjne, któż wystąpił w roli zręcznego mediatora? 81-letni Benja­min Franklin. Winston Churchill już jako osiemdziesięcio­latek został ponownie członkiem Izby Gmin; w tym sa­mym czasie odbyła się wystawa 62 jego obrazów. 96-letni George C. Selback z odległości 100 metrów wprowadził kulę do dołka podczas zawodów golfowych w Indian River w stanie Michigan, a pianista Eubie Blake wykrzyknął w dniu swoich setnych urodzin: ?Gdybym wiedział, że tak długo pożyję, bardziej bym o siebie dbał!”

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.