Przerwy

W czasie przerw w obradach uczestnicy odpoczywa­ją i jednocześnie prowadzą ożywioną rozmowę, oce­niają przebieg zebrania, wygłoszony referat, wystą­pienia poszczególnych dyskutantów ? słowem tworzą atmosferę zebrania. Na konferencjach i zjazdach pod­czas przerw kształtuje się opinia o kandydatach wy­suniętych do nowych władz.

Rozmowa. Uczestnicząc w rozmowie, usiłujemy wnieść swój wkład, ożywić ją, uczynić bardziej in­teresującą. Nie osiągniemy jednak tego, jeśli będzie­my zbyt dużo mówić, uniemożliwiając innym zabranie głosu, lub też wysuwać problemy, które nie interesują innych. W ten sposób nie tylko nie ożywimy rozmo­wy, ale uczynimy ją nudną.

Prowadząc rozmowy na określone tematy, staramy się poznać naszych rozmówców, ich doświadczenie, sposób argumentacji i nie śpieszymy się z zabraniem głosu, aby nie wykazać naszego nieprzygotowania i nie przeszkadzać innym. Dopiero po zorientowaniu się, że mamy coś do powiedzenia w omawianej spra­wie, wypowiadamy własne zdanie.

Wśród uczestników rozmowy znajdują się osoby różniące się wiekiem, stanowiskiem, środowiskiem za­wodowym. Rozmawiając ze znacznie starszymi od siebie, nie dążymy do zajęcia dominującej pozycji. Aktywność nasza zależy w dużej mierze od miejsca, jakie zajmujemy wśród uczestników.

Do rozmawiających dochodzą niekiedy inne osoby, które jeden z uczestników wprowadza w poruszoną tematykę, mówiąc np.: ?Dyskutujemy na temat refe­ratu, analizujemy głos w dyskusji naczelnika X”, ?Oceniamy sprawną organizację zebrania”, ?Charakte­ryzujemy zgłoszonych kandydatów do nowych władz”. Nowy uczestnik grupy przysłuchuje się przez jakiś czas rozmowie i dopiero po zorientowaniu się, że ma coś do powiedzenia, bierze w niej udział.

Rozmowa jest uwarunkowana czasem trwania przerw. Ponieważ są one krótkie, nie wysuwa się za­tem zagadnień wymagających dłuższego omówienia. Podczas przerw w obradach porusza się jedynie te­maty, które można szybko zakończyć.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.